scenografie
Architect en scenograaf Joris Kerremans, gaf met zijn ontwerp het complexe verhaal van coöperatief wonen een ruimtelijk kader.
In een uitgebreid interview vertelt hij openhartig over zijn aanpak, inspiratiebronnen en ontwerpstrategieën. Hij legt uit hoe de kruisvormige paravent in STAM – Stadsmuseum Gent ontstond uit een moeilijke ruimtelijke puzzel, en hoe die later vertaald werd naar een gebogen wand in C-mine Genk. Gaandeweg doken associaties op met kunstenaars en architecten die hem hielpen richting te vinden. “Ik begin nooit met een referentie in gedachten,” zegt hij. “Sommige ideeën verdwijnen weer, andere blijven plakken.” Zo geeft hij een inkijk in hoe een scenografie groeit uit experiment, keuzes en onverwachte verbanden.
Het volledige interview met Joris Kerremans lees je hier.
Foto Dieter Daniëls
illustraties
Hanne Van Gils ontwierp zowel het campagnebeeld en de affiche van de expo als de indrukwekkende grafische poster van het Zwitserse coöperatieve woonproject Kalkbreite in Zürich. Haar werk brengt complexe woonmodellen en architecturale gelaagdheid terug tot beelden die licht en toegankelijk ogen, maar tegelijk rijk en doordacht zijn.
In het uitgebreide interview vertelt Hanne Van Gils hoe ze vanuit haar opleiding architectuur en stedenbouw stap voor stap evolueerde naar een praktijk waarin tekenen, schematiseren en visualiseren steeds centraler kwamen te staan. Ze werkte mee aan projecten voor coöperatiefwonen.be en ontwierp samen met Ellen Verbiest een beeldtaal waarin speelse figuren en strakke blokken elkaar aanvullen. Ook bij de expo zocht ze naar manieren om ingewikkelde thema’s helder te maken voor een breed publiek. Haar monumentale Kalkbreite-tekening, waarin collectieve en private ruimtes via talloze details en taferelen worden verbeeld, laat zien hoe krachtige illustratie de rol van een klassieke maquette kan overnemen en zelfs verrijken.
Foto Buro Bonito
maquettes
Architect Stijn Baets is één van de makers van de maquettes die de tentoonstelling haar gelaagde ruimtelijkheid geven. Baets combineert een analytische blik met een sterke maatschappelijke betrokkenheid. Zijn werk aan de maquettes was niet alleen een technisch, maar ook een inhoudelijk onderzoek: hoe kun je via fysieke modellen tonen wat woonkwaliteit vandaag betekent?
In het uitgebreide interview vertelt Stijn hoe zijn fascinatie voor coöperatief wonen teruggaat tot zijn masterthesis, waarin hij onderzocht hoe wonen aan kostprijs meer ruimte kan scheppen voor kwaliteit. Die denklijn bracht hij mee naar de expo, waar de maquettes fungeren als driedimensionale vertalingen van collectieve woonvormen. Elk model vertrekt vanuit een specifieke kwaliteit – van licht en circulatie tot buitenruimte en flexibiliteit – en nodigt de bezoeker uit om zelf bewoner te worden. “Een maquette is geen miniatuur,” zegt hij, “maar een manier om de essentie van wonen tastbaar te maken.”
Foto Laura Vleugels
grafisch ontwerp
Gestalte is het grafisch duo Katrien Daemers en Jessika L’Ecluse, dat zowel de tentoonstellingsgrafiek als de huisstijl van het online platform Coöperatief Wonen ontwierp. Hun werk vormt een stille maar cruciale laag in de expo: het zorgt voor leesbaarheid, structuur en samenhang, zonder zich op de voorgrond te dringen.
In het uitgebreide interview blikken Katrien Daemers en Jessika L’Ecluse terug op hun parcours en hun samenwerking, en vertellen ze hoe grafisch ontwerp vorm kan geven aan verhalen over wonen, architectuur en het coöperatieve model. Ze gaan dieper in op de verschillen tussen boek, website en expo, en op de manier waarop opdrachtgevers hun praktijk mee sturen.
installatie
Kasper Demeulemeester en Jakob Van den Broucke zijn een buitenbeentje binnen de reeks: als enige kunstenaars maakten zij een autonoom kunstwerk voor de tentoonstelling. Hun installatie vertrekt vanuit een artistiek onderzoek naar Moortebeek, een minder bekende Brusselse tuinwijk uit de jaren 1920.
In het uitgebreide interview vertellen Kasper en Jakob hoe dat onderzoek ontstond uit een persoonlijke verhuis, wandelingen door de wijk en een samenwerking met bewoners en kinderen. Omdat het archief van Moortebeek fragmentarisch is, maakten ze van dat gebrek hun uitgangspunt. Fictie werd een methode om verhalen, documenten en stemmen samen te brengen. Die manier van werken mondde uit in publicaties, tentoonstellingen en uiteindelijk ook in hun bijdrage aan Hier wil ik wonen!, waarin één historisch document centraal staat: de welkomstbrochure van de tuinwijk.
Foto Boumediene Belbachir